Dört ya da beş kişinin tek gövdeyi paylaştığı evlerde asıl sorun yer azlığı değil, sınır belirsizliğidir. Kimin nereye asacağı konuşulmadığında en çok kıyafeti olan kişi askı borusunun tamamını doldurur, geri kalanlar boşluk arar ve giysiler katlanıp raflara yığılır. Bölüşüm baştan yapıldığında aynı gövde gözle görülür biçimde daha fazla iş görür. Önce askı boşluğunu ölçüyle bölün…
Dört ya da beş kişinin tek gövdeyi paylaştığı evlerde asıl sorun yer azlığı değil, sınır belirsizliğidir. Kimin nereye asacağı konuşulmadığında en çok kıyafeti olan kişi askı borusunun tamamını doldurur, geri kalanlar boşluk arar ve giysiler katlanıp raflara yığılır. Bölüşüm baştan yapıldığında aynı gövde gözle görülür biçimde daha fazla iş görür.
Askı borusu göz kararıyla değil santimetreyle bölünür. Askıda duran bir gömlek yaklaşık 2,5 santimetre yer kaplar, kazak ve ceket 4 ile 5 santimetre arasında yer ister, kalın palto 7 santimetreye kadar çıkar. Buradan basit bir hesap çıkar: on gömleği, beş ceketi ve iki paltosu olan bir yetişkin için yaklaşık 60 santimetre askı boşluğu gerekir. Gündelik kıyafeti daha fazla olan biri için aynı hesap 90 santimetreye yaklaşır.
Dört kişilik bir ailede bu rakamlar toplandığında ortaya çıkan sayı, iki kapaklı bir gövdenin sunduğunun çoğu zaman iki katıdır. İki kapaklı gövdede askı borusu genellikle 80 ile 100 santimetre arasında kalır ve bu tek yetişkine ancak yeter. Kalabalık evde arayışın geniş gövdeye kaymasının nedeni budur.
Uygulamada iki yöntem var. Yatay bölüşümde herkes aynı askı borusunu paylaşır, raflar ortaktır ve sınır zamanla kayar. Dikey bölüşümde ise her kişiye bir kapak arkası, yani baştan aşağı bir sütun verilir. Sütunun sahibi kendi askısını, kendi rafını ve varsa kendi çekmecesini yönetir.
Dikey yöntem kalabalık evde daha iyi çalışır, çünkü birbirine karışan iki şeyi ayırır: eşyanın yeri ve eşyanın sorumlusu. Bir sütun dağıldığında kimin toplayacağı bellidir. Ayrıca sabah aynı anda hazırlanan iki kişi farklı kapakların önünde durur, bu da dar odalarda gerçek bir rahatlık sağlar.
Beş kapaklı gövdeler çoğu zaman üç kapaklı bir ana bölüm ile iki kapaklı bir yan bölümün birleşimidir. Rabi Mobilya gibi üreticilerin sunduğu 5 kapılı gardrop seçeneklerinde bölmeler hazır geldiği için dağılımı satın almadan önce kağıt üzerinde denemek mümkündür. Dört kişilik bir ailede işleyen bir düzen şöyle kurulabilir.
Bir çocuk kendi omuz hizasının üstüne rahat uzanamaz. O hizanın üstünde kalan raf, o çocuk için pratikte yok hükmündedir: eşya oraya konur ve bir daha kaldırmaya kimse gitmez. Okul öncesi bir çocuk için günlük kullanılan rafın kabaca bir metre civarında, ilkokul çağındaki bir çocuk içinse bir buçuk metrenin altında kalması gerekir.
Alçaltılmış askı borusu bu işi kolaylaştırır. Standart yükseklikteki boruya çocuk uzanamaz, ama gövdenin alt yarısına yerleştirilen ikinci bir boru çocuk giysisi için zaten yeterlidir. Çocuk kıyafeti kısa olduğundan altta 80 santimetre boşluk çoğu zaman iş görür ve üst yarı ailenin ortak eşyasına kalır.
Çocuğun kendi kıyafetini kaldırabilmesi düzeni ayakta tutan asıl şeydir. Ağır üst bölmeler yerine açık raf veya sepet kullanmak, her parçanın yerini görünür kılmak ve rafları çok katmanlı yapmamak toplama işini çocuğun yapabileceği bir işe çevirir.
Ortak gövdede en hızlı bozulan şey mevsim karışıklığıdır. Kışlık montlar yazın da askıda durduğunda herkesin sütunu daralır. Yılda iki kez yapılan basit bir rotasyon, yani mevsim dışı kalan parçaları üst rafa kutulayıp kullanılanı göz hizasına indirmek, aynı gövdeyi ikinci bir dolap almadan rahatlatır. Kutunun üstüne içindekini yazmak, aynı işi bir sonraki mevsimde çok daha kısa sürede yapmayı sağlar.
Bölüşüm konuşulurken çoğu ailenin atladığı bir kalem daha var: kirli sepeti ve kurumaya bırakılan kıyafet. Bunlara gövde içinde yer ayrılmazsa sandalye ve yatak ucu bu işi üstlenir, oda da toplanmış görünmez. Alt bölmelerden birini bu geçici yığın için ayırmak, geri kalan düzenin ömrünü uzatır.
Yorum Yap